Ana içeriğe atla

CENNET BURA MI OLA?

 



...

Bu gün bir belgesel seyrettim. İngıliz yapımı. Adamlar kalkmış, gelmiş, adım adım ülkemizi gezmiş. Bir, iki bölüme de sığdıramadıklarından anladığım kadarıyla altı, yedi bölüm çekmişler.. Neredeyse bir tek "ölenlerden cennete gideceklerin gelecekleri yer burası" demedikleri kaldı. 

Ne yalan söyleyeyim, gezip gördükçe benim de aklına ister istemez; "öldüm de cennete mi düştüm?" diye sormaķ geliyor.

Bu vatandi. Tüm eleştrılerıme rağmen, zor bir anında da, yanında bulabileceğin kişiler arasında; belki de ailenden önce komşun gelir. Yabancı birisi geldiğınde de kendisini ülkesinden daha rahat hissedecebileği misafirperverliği görür.

Bu da millet işte. Kıymetini bilelim, bilmeyenlere bildirelim.


Hakan Algan

Etiketler:

Yorumlar

  1. Unknown16 Aralık, 2021 09:25

    Cansın can... Yok ötesi baboşum...

    YanıtlaSil
  2. Zehra Avcı16 Aralık, 2021 10:59

    Cennet mi bıraktılar 😢😢😢😢

    YanıtlaSil
  3. Unknown16 Aralık, 2021 11:21

    Zaten cenneti cehen nemi biz bu dünyada yaşıyoruz cennet vatanimizi da yavaş yavaş bitiriyorlar cennetimize sahip çıkamıyoruz 😓😓😓

    YanıtlaSil
  4. Unknown16 Aralık, 2021 15:23

    Zaten sorun o degilmi,benim Anne ve Baba tarifin Amcalarimin montofon inekleri vardi bir tanesi gunde 40 kg sut verirdi,2.500 tane kucuk bas hayvani vardi bunlari ithal edersen degersizlestirirsin

    YanıtlaSil
  5. enis16 Aralık, 2021 20:21

    👍

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

YARIM ELMA GÖNÜL ALMA

Bugün size çok sevdiğim bir komşumuzla aramızda geçen bir anımızı anlatacağım. Çoğunuzun bildiği gibi yaz aylarında Kütahya'nın kaplıca bölgelerinden birisi olan Yoncalıda kalıyorum. Çok tatlı komşularım var. Hele "Kötaaya şivesiynen gonuşuvesinle bi, nahanda onlaa dinleyiverisin aaşama gadaa" Doğal olarak ihtiyaçlar için zaman zaman Kütahya'ya gitmek gerekiyor. Yine ihtiyaçlarımızı almak için Kütahya'ya gitmek üzere evden çıktığım bir gün, hiç bir zaman benden dualarını esirgemeyen; Mürüvvet teyzem ve Hüsniye teyzem namaz saatleri dışında kalan zamanlarını değerlendirdikleri apartmanın kapısının önünde oturuyorlardı. Ayak üzeri biraz sohbet edip, hal hatır sorduktan sonra, arabaya doğru giderken, "Kütahya'dan istediğiniz bir şey var mı?" diye sordum. Hayatımda yediğim en lezzetli haşhaşlı gözlemenin ustası olan Hüsniye teyzem "a-ah olum. Sağ salim gidip gelive yeter" dedi. Mürüvvet teyzemse bana doğru burnunu kıvırarak; "sağol olum...
8 yorum
Devamı

SARIŞIN-ESMER

  Nasıl çeşit çeşit yaratılmışız değil mi? Esmer var, sarışın var, siyahi var, çekik gözlü var. Bir çoğumuza aradaki farkı görebildiğimiz için olağan geliyor. Renkli gözler de yakışmış diye yorumlar bile yapıyoruz. Hatta marifetmiş gibi insanları da görebildiğimiz bu dış özelliklerine göre sınıflandırıyoruz. Haĺ böyle olunca görmediğimiz için anlamak istemediğimiz diğer farklılıklarımızı iyiki de anĺamak istemiyoruz demekten kendimi alamıyorum. Çünkü en yakınlarımız bile bu farklılıklarımızı sarışın ya da esmer olmamız kadar doğal karşılayamıyor. Belki içinizde bu yazdıklarıma hak verecek ama kendisiyle yüzleşme cesareti olmadığı içın "boşveeeer" diyenler çıkacak. Bana sorarsanız boşverilmeyecek kadar önemliçünkü telâfisi güç zararlar açabilir. Hani bazen karşımızdakine deriz ya; "bundan bu kadar etkilenecek ne var" diye. Ya da "sende bu kadar hassas olmayıver", diyoruz. Nedense bunların da sarışın ya da esmer olmak gibi yaradılış özelliği olduğunu ve deği...
3 yorum
Devamı

MESLEK

Çocuklara büyüyünce ne olmak istediklerini sorduğumuzda ilk sıralardaki meslekler doktor, öğretmen, mühendis, polis, mimar, asker gibi mesleklerdir genelde. Bu mesleklere yönelmelerinin sebebi de çoğunlukla ebeveynleridir. Bazısı ısrarcı oldukları mesleğin daha iyi bir gelecek sağlayacağına inanır, bazısı da olmak isteyip de olamadıkları mesleği çocuklarının yapmasını istediklerinden ısrar ederler. Bu ısrarın dozunu bazen o kadar kaçırırlar ki, çocuk dünyanın en önemli mesleğini, ebeveynlerinin kendisini yönlendirdiği bu meslek olarak görür. Hatta çocukluğundan beri hedeflediği bu mesleğe ulaştıktan sonra bile bu düşüncesini devam ettirip, diğer meslek sahiplerini hor görebilecek hale gelir. Herkes için kendi işi çok önemlidir ama sadece bu kadar. Çünkü bu dünyada hep beraber, ortak bir yaşam sürdüğümüzü unutmamalı, gözümüzün dönüp kendimizi diğerlerinden üstün görmemize neden olmasına izin vermemeliyiz. Yani meslek grubuyla değil, tamamen karakterle ilgili bir durum. Çocukluğundan...
5 yorum
Devamı